पाऊस आणि ती
सांजवेळी नभी दाटले, काळोखाचे सावट हे, अन् अचानक त्या पावसाचे, बरसले ओले ताट हे. गडगडाटी त्या नभांतही, एक मंद साद येते, पावसाच्या प्रत्येक थेंबात, मला 'ती' आठवते!
रस्ते ओले, वारा गार, अन् मनाची ही चलबिचल, जणू तिच्या आठवणींनी, सांडले श्वासांचे हे संचल. तिच्या केसांचा तो गंध, या मातीच्या वासात आहे, तिच्या हास्याची ती लकेर, पावसाच्या सुरात आहे.
ती जवळ असती तर, हा पाऊस आणखी खुलला असता, हा गारवा तिच्या कुशीत, अधिकच सुखावला असता. काचेच्या खिडकीतून, ती एकटीच पाहत असेल का? माझ्यासारखीच ती ही, पावसात भिजत असेल का?
धुंद हवा अन् ओले रस्ते, अन् विरहाचे हे गाणे, तिच्याविना आता अपूर्ण आहे, पावसाचे येणे-जाणे. पाऊस तर येतो नि जातो, देऊन आठवणींच्या सरी, पण माझ्या मनाच्या कोपऱ्यात, कायम 'ती' उरते उरी!
0 comments:
Post a Comment